شکل ذهنی و ظاهری شعر

هر شعر ساخته شده از دو شکل ظاهری و ذهنی است.

منظور از شکل ظاهری شعر همان وزن، قافیه، تصاوی مصرع ها ، کوتاهی یا بلندی آنها و صدا و حرکات ظاهری آن است.

در واقع شکل ظاهری شعر، حس بینایی و شنوایی مخاطب را تحت تاثیر قرار می دهد. چرا که شعر یا بر روی کاغذ نوشته می شود و یا بلند خوانده می شود

اما شکل ذهنی شعر که مهم تر، عمیق تر و گسترده تر از شکل ظاهری آن است  و بستگی کامل با اتمسفر عاطفی شاعر دارد

عبارت است از محیطی که شعر در آن حرکت میکند و اشیا و احساسها را با خود پیش میبرد. خواننده در بررسی این شکل، با احساس و تفکرات شاعر سر و کار دارد و با بصیرتی درونی در میباد که شاعر در مواجه با اشیا چگونه پیش رفته و چه واکنشی داشته است.

باید توجه کرد که منظور از شکل ذهنی مضمون و محتوای شعر نیست  بلکه فقط ارتباطی ست که اشیا با یکدیگر پیدا میکنند.

این همان عاملی ست که شعر را ساده یا دشوار شفاف یا مبهم می کند.

 

منبع : کتاب طلا در مس (شعر و شاعری) نوشته دکتر رضا براهنی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *