previous arrowprevious arrow
next arrownext arrow
Shadow
Slider

بدني كه زبان باز كرد


بدني كه زبان باز كرد

با عرض سلام و تشکر از اینکه ازوقت با ارزشتون رو در اختيار مجله آرسا قرار داديد.
لطفا برای آشنایی بیشتر خوانندگان مجله ی ما با شما ، خودتون رو معرفی بفرمائید.

به نام خدا
منم سلام میکنم خدمت شما و همه ی عزیزانی که مخاطب مجله ی شما هستند.
سروش کریمی نژاد هستم . بیست هشت ساله .زاده و بزرگ شده ی تهران .
سروش کریم نژاد

 

در ابتدا بفرمائید که از کجا و از چه زمانی وارد عرصه تئاتر شدید ؟
اولین بار کلاس پنجم دبستان بودم که از طرف برنامه ی سیمای خانواده ی شبکه ی یک ، برای گرفتن تست بازیگری به مدرسه ی ما اومدند . من در تستی که برای اجرای سریالشون می گرفتند ، شرکت کردم و انتخاب شدم . اون سریال را بازی کردم و درست از همان زمان فهمیدم که با تئاتر چه حس خوبی دارم . به همین منظور از طریق تئاترها مدرسه ای پیگیر جذابتی که این حرفه برایم ایجاد کرده بود ، شدم و در سال 84 به صورت رسمی ، کاری را با مدیریت آقای هادی مرزبان و خانم فرزانه کابلی شر وع کردم .
تحصیلات شما در چه زمینه ای هستش ؟
و آیا علاقه ی شما به عرصه تئاتر و حرکت تاثیری در انتخاب رشته ی تحصیلیتون داشت یا خیر ؟
بله مسلما تاثیر داشته . من از اونجایی که به رقص علاقه ی زیادی داشتم و در دانشگاه چنین رشته ای وجود نداشت . دیپلم نمایش گرفتم و دیگه دانشگلاه نرفتم اما در کنارش به کلاس هایی که حس میکردم از لحاظ تئوریک و یاعملی نیاز دارم نقشی توشون داشته باشم یا ایده ای ازشون بگیرم رفتم . داخل اون کلاسا شرکت کردم و آموخته های زیادی هم جمع آوری کردم . حتی سال 2012 برای یادگیری رقص به هند سفر کردم و در یک کمپانی بین الملی دوره هایی رو گذروندم .
به نظر خودتان از کدام یک اساتیدی که در کنار شما بودند ، آموخته های بیشتری کسب کردید ؟
خانم فرزانه کابلی .
با توجه به مشکلات ومحدودیت هایی که ممکن است در هر عرصه ی هنری خصوصا برای رشته ی شما وجود داشته باشد . آینده این حرفه را چگونه پیش بینی می کنید ؟
مسلما ما ابتدای راه هستیم و تا رسیدن به موقعیت های مطلوب فاصله ی زیادی داریم . در گذشته با توجه به اینکه محدودیت هایی همچون نبود اینترنت در ایران وجود داشت ، انتقال اطلاعات و آموخته ها کار سختی بود . اما امروزه با ورود افرادی از خارج کشور و برگزاری فستیوال هایی مثل فستیوال فجر ، تبادل هنری بیشتر شده و حضور انسان هایی که که نگاه متفاوت تری به این حرفه دارند ، تاثیرات زیادی در بهبود آن داشته است .
در میان تمام رقص هایی که اجرا می کنید . به کدام علاقه ی بیشتری دارید؟
ر قص فارکرول برای من بسیار جذاب است اما به دو رقص جذابه بلوچی و بجنوردی علاقه ی بسیاری دارم. رقص بجنوردی به دلیل اینکه بسیار شاد و اکتیو و باحاله و رقص بلوچی به دلیل عمق زیادی که دارد. انگار که داخل این رقص یک ماورا جریان دارد . به رقص باله هم که به عنوان مادر رقص می شناسمش علاقه دارم اما متاسفانه به دلیل اینکه دیر این رقص را شروع کردم و شرایطی که در زندگی داشتم ، نتوانستم زیاد دنبال ابن رقص بروم . در کل من به رقص های معاصر علاقه مند هستم و مصدرهای جذابی مانند اکرم خان را که برای تمام کارهایش روایت ها و داستان های جالبی ویلیام فورسداید را به خاطر تکنیک های منحصر به فردش ، بسیار دوست دارم . این دو در کنار دیگر دقیقا همان چیزی است که من همیشه میخواستم.
در مورد گروه سر مستان و اینکه چگونه که شکل گرفت برای ما توضیح بدید؟
گروه سرمستان که هده آن اقای مهردادآقاجاری است زیاد خیلی به من برنمی گردد . اگر با اجازه ی مهرداد بخواهم در باره ی این گروه حرفی بزنم باید بگویم که اساس شکل گیری آن دوستی 10-12 اسله من و مهرداد بود .در واقعپس از کارهای متفاوت و گذر یک برهه از زمان متوجه شدیم که من و مهراد اشتراکات زیادی از لحاظ فکری در کار داریم که در نهایت این اشتراکات و همکاری ها منجر به تشکیل سرمستان شد.
آینده ی این گروه را چگونه می بینید ؟
اینده که قابل پیش بینی نیست اما گروه ما و خصوصا مهرداد عزیز پروژه هایی بزرگی در سر داریم و هردو به چیزای متفاوت و جدیدی فکر می کنیم و سعی داریم گام بزرگتری نسبت به جایی که هستیم ، برداریم . در راستای همین مهرداد پیگیر پروژه ی جدیدی است که نمیخواهم الان زیاد در موردش حرذف بزنم . در همین حد که این پروژه ی جدید تمام حرکت از روی داستان های اسطوره ای با همکاری حدود 50 نفر اجرا خواهد شد و به زودی و خبرهای زیادی را به خودش اختصاص خواهد داد . تمامی این تلاش ها حاکی از این است که ما سعی داریم یک تاثیر مثبت در این روند اجرایمان بگذاریم .
از کی وارد عرصه ی موسیقی شدید ؟
موسیقی نیست دخالت در کار اهنگ سازی ست . هر آدمی در زندگی شخصی خود علایقی دارد . یکی تمبر جمع میکند یکی کلکسیون های مورد علاقه ی خودش را دارد . من هم از 15 سالگی شیفته ی جمع آوری آهنگ بودم و هر آهنگی که به آن علاقه داشتم جمع می کردم تا اینکه در 18-19سالگی به این فکر رسیدم که می توانم تغییراتی دراین آهنگ ها ایجاد کنم. من ساز ها را خوب میشناسم . اهنگ ها را درست می شنوم و درست کنار یکدیگر قرار میدهم .

 

س2
چند تئاتر که از نظر شما نتخاب موسیقی در آن قوی بوده است . نام ببرید ؟
تئاترها معمولا یا انتخاب موسیقی ندارند و یا به منظور ایجاد حس نوستالوژیک برای مخاطب ، از موسیقی هایی که خیلی شنیده شده است ، استفاده می کنند .با این وجود من از انتخاب موسیقی در تئاتر رنده کن که در تماشاخانه ی مشایخی به کارگردانی آقای محمد کریمی، اجرا شد بسیار راضی بودم.
راجع به تفاوت و ارزش و احترامی که بازیگرسینما با همون فرم یا رقصنده یا بازیگر دیالوگی تو تئاتر وجود دارد بیشتر توضیح بدید .
ببینید من معتقد هستم که هر آدمی در زندگی ، خودش مشخص می کند که چه رفتاری با او داشته باشند . و اگر ما در قالب تئاتر و یا هرچیز دیگری هنوز به آن جایگاه باید وشاید نرسیدیم دلیلش خودما هستیم. از بس همیشه در مقابل بعضی اتفاقات محجوب بوده ایم . البته من با توجه به روحیه ی متفاوتی که دارم قبل از شروع هر کاری شرایط خود و گروهی که باید داشته باشم ، را توضیح می دهم .مگر در مواردی که در نتیجه یک درک متقابل به توافق دوطرفه برسیم . در هر حالت اجازه ی بی احترامی و پایمال شدن توانایی هایم را به کسی نمیدهم . چرا که همه ی ما تلاشگر و توانمند هستیم. حالا اگر به واسطه عرف و شرایط جامعه بازگیر هابیشتر دیده می شوند این نشان دهنده اینکه فقط آن ها زحمت می کشند نیست. ما هم زحمت می کشیم و تلااش می کنیم و شاید هم خیلی بیشتر.
بین چندین عرصه ای که در آن فعالیت می کنید به کدام علاقه ی بیشتری دارید ؟
موسیقی علاقه ی من است اما همه چیز را رقص میبینم .شاید عادت کرده ام به این مدلی نگاه کردن.
لطفا نظر خود را در مورد هنرمندانی که نام می برم ، بفرمائید .
نادر رجب پور : نادر رجب پور همه چیزا ست . او بسیار دلسوز و پدر معنوی تمام کسانی که با او کار کرده اند.
اصغر فریدی ماسوله : انسان بانمک و خنده رو و البته بی نظیر . من شاگرد ایشان نبودم اما در یک اجرا در مالزی همکاری داشته ایم .
فرزانه کابلی :چیزهای زادی از ایشان یاد گرفتم ویک جورهایی استاداصلی من می باشند . برایشان ارزوی موفقیت دارم
بهزاد جاودان فرد : ایشان جزو قدیمی های رقص می باشند و من فقط سال 87 با او همکاری داشتم .
محسن گودرزی : انسان دوست داشتنی , خنثی ، ساکت و آرامی که رقص در وجود اوست .یکی از ویژگی های مثبت آقا محسن این است که بسیار اهل مطالعه و تحقیق می باشد .
علی براتی : یک رفیق بسیار صمیمی ، کاربلد و خوش اخلاق که یک جورایی می توان گفت سبک متفاوت خود را دارد و نگاه جدیدی در فضای رقص ایران ایجاد کرده است.

 

3

امروزه آدم های بسیاری در حرفه ی حرکت فعالیت می کنند که نه فعالیت های چشم گیری داشته اند و ونه دوره های درست و درمونی رفته اند . راهکار شما برای جلوگیری از ورود چنین افراد کار نا بلد چیست؟
پیشنهاد من بالا بردن آگاهی نسبت به ابزار و حرفه ی کاری ست . افزایش آگاهی باعث می شود تا من به عنوان سرپرست کار ناقصی که عالی نیست و ارائه می شود را قبول نکنم .
در نهایت چه صحبتی برای عزیزانی که که میخواهند وارد این حرفه بشوند دارید ؟
دلم میخواهد به آنان بگویم که با تنبلی واقعا هیچ اتفاقی نمی افتد . نه تنها در فضای فیزیکال تئاتربلکه در هیچ کاری بدون تمرینرپیشرفتی حاصل نخواهد شد . بنابراین خودتان را در یادگیری ها محدود نکنید .

 

سپاسگزارم از اینکه وقت با ارزش خود را در اختیار ما قرار دادید . موفق و پیروز و سربلند باشید .


دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد