previous arrowprevious arrow
next arrownext arrow
Shadow
Slider

نقد اشعار شاملو بر اساس کهن الگوها


نقد اشعار شاملو بر اساس کهن الگوها

کارل گوستاو یونگ، روان انسان را به دو قسمت تقسیم میکند. قسمت اول را خودآگاه ذهن و قسمت دوم را ناخودآگاه ذهن می نامد. همانگونه که از نام قسمت ها پیداست . بخش خودآگاه ذهن انسان، مربوط به رفتارهای سنجیده و با تفکر اوست و بخش دوم قسمت تاریک ذهن آدمی، مربوط به رفتارهای ناخودآگاه و نیروهای نهفته در او است.یونگ ناخودآگاه را به صورت جمعی و فردی طبقه بندی میکند. هنرمندان برای آفرینش اثر هنری از صور ذهنی و تخیلاتی بهره می گیرند که ریشه در ناخودآگاهی جمعی دارند. این تصاویر ذهنی در روند آفرینش هنری به لایه های خودآگاه ذهن میرسند و اثر هنری خلق میشود.به عبارتی دیگر با بیان اینکه آرکی تایپ یا کهن الگو به انگاره هایی یکسان و مشترک در ذهن و ضمیر ناخودآگاه گفته میشود که در هر عصری به شکل باورهای رایج آن دوره خود را نشان میدهد، میتوان گفت  هنرمندان بعد از  بهره گیری از صور ذهنی و تخیّلاتی که ریشه در ناخودآگاه جمعی آن ها دارد، تصورات ذهنی خود را در بخش خودآگاه،، به شکل نماد و سمبل درک میکند. بنابراین در ادبیات پرداختن به آثار سمبولیک و نقد کهن الگویی آن میتواند برخی ویژگیهای شخصیتی و روانی هنرمند را که برخاسته از اندیشه و احساس تبار اوست نشان دهد. یکی از  رایج ترین کهن الگوها، کهن الگوی شب است که بیش از 400 بار در شعر شاملو، تکرار شده است. این مقاله به بررسی واژه ی شب  در شعر شاملو می پردازد که به عنوان نمادی از آنیما، مفاهیمی دیگر چون تاریکی، اندوه، تنهایی، سکوت، وحشت، ناامیدی و مرگ را نیز می رساند.

 

دانلود مقاله ی نقد و بررسی شعر شاملو بر اساس آرکیتایپ شب


دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد